verleiding

Verleiding

Mensen maken graag plannen om zichzelf te verbeteren. Weken, maanden of jaren vooruit bedenken we hoe we de beste versies van onszelf worden. Vol strijdlust, vastberadenheid en discipline trekken we ten strijde. We kijken recht vooruit. Niets zal ons afhouden van het doel dat we op de horizon hebben vastgepind. Maar dan, op een onbewaakt moment, wordt de stilte die we nodig hadden om ons te concentreren plotseling doorbroken. Telefoons lichten piepend op, marketeers schreeuwen via tien verschillende soorten media in onze oren en de onafgebroken geur van eten vertelt via onze neuzen aan onze hersenen dat we altijd honger hebben.

Fietsend door de stad word ik van alle kanten aangekeken door oceaanblauwe ogen van modellen die me dwars door de reclameposters heen hun sprookjeswereld in willen sleuren. Gestileerde zweetdruppels glijden als parels langs hun gladde huidjes naar beneden. Verhuld in steeds minder kleding buigen ze hun lichamen in houdingen die voor mij het einde van mijn leven zouden betekenen. En dit allemaal met het doel de merken in mijn brein te prenten zodat ik die in mijn digitale mandjes gooi wanneer ik verveeld langs producten surf die ik niet persé de volgende dag al in huis nodig heb.

Onze mailboxen en brievenbussen stromen over van de vroegboekkortingen, mid season sales, straatprijzen, early birds en laatste kansen. Met klapperende oren en rode wangetjes stuiteren we door de stad, kwijlend van de ene naar de andere net schoon gelapte etalageruit en het geld vliegt via plastic pasjes en tikkies onze zakken uit.

We fietsen langs tientallen voedselaanbieders en de geur herinnert ons eraan dat het nog lang geen etenstijd is, en we dus wel even iets kunnen eten. We weten dat dit eten allemaal slecht voor ons is maar er is zoveel te proeven dat het wel heel moeilijk is om elke dag uit de kraan te drinken en op tomaten uit je eigen moestuin te kauwen. En hup daar zitten we weer, naar buiten te staren vanaf een harde kruk terwijl het vet uit een megastalproductie langs onze kin naar beneden druipt.

Thuis op de bank halen we een halve keer diep adem voordat beeldschermen onze gezichten verlichten. In enkele seconden laten we ons meesleuren door perfecte levens van influencers die ons verleiden om ook drie keer per jaar met een GoPro op reis te gaan. Apps vertellen ons wat we moeten eten en wie we moeten daten, wat we aan moeten trekken en hoe we daar volgend jaar ook nog in passen.

Er is zoveel te kiezen en te doen dat de verleiding gigantisch wordt om gewoon mee te gaan met wat we elkaar via de overload aan communicatie voorschrijven. Bepalen we dan nog wel iets zelf? 80% van de mensen zal zeggen dat ze totaal niet gevoelig voor zijn voor al die verleidingen terwijl 100% van de mensen alles aanneemt van slimme soortgenoten die maar een heel klein beetje moeite doen om ze te overtuigen.

Is onze missie gedoemd te mislukken en zijn we overgeleverd aan onze breinen die geen enkele verleiding kunnen weerstaan? Of is er nog een plek waar we ons kunnen wapenen tegen verleiding zonder dat we al onze zintuigen compleet moeten uitschakelen? Er zijn nog onbewoonde eilanden en wanneer die allemaal gekoloniseerd of overspoeld zijn, ben je alleen nog veilig in je dromen.

De mens gedraagt zich lief en mallotig en ik sta Op de Uitkijk.

Tot snel. Tot woensdag!

Meld je aan en ontvang de volgende column in je inbox.
Ja leuk    Misschien later

Of deel de column met je soortgenoten via onderstaande buttons!

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven